Blog

Be your own kind of beautiful!

Be your own kind of beautiful! Be your own kind of beautiful!   Dit is sinds afgelopen jaar echt één van mijn mantra's. En voor mij gaat het niet alleen maar over de buitenkant, hoe je eruit ziet, maar ook over hoe je je gedraagt en hoe je stem klinkt. Vanaf het allereerste moment dat ik serieus begon met zingen, is mijn grootste wens geweest: heel hard en hoog kunnen belten (luid, roepend zingen, zoals veel popsterren doen, maar wat bijvoorbeeld ook veel in musicals wordt gebruikt). Ik heb me rot geoefend op dat belten, maar het bleef oncomfortabel. Ik werd er wel steeds beter in. En mensen gingen mij labelen als 'goede belter'. Want dat was toch mijn comfortzone? Ik was altijd aan het belten! Het heeft echter heel lang geduurd voor ik comfortabel luid én hoog kon zingen. Nog steeds voelt belten als werken, zeker niet als comfortzone. Ik weet trouwens wel heel goed hoe het moet, dat belten. Ik heb het zoveel geoefend Na verloop van tijd begon ik me af te vragen waarom ik dat toch zo graag wilde? Waarom forceerde ik mijn stem in een richting, die duidelijk niet het meest natuurlijk voelde? Ik ben andere stijlen gaan uitproberen en kwam erachter dat mijn stem heel andere kwaliteiten heeft. Mijn stem is warm, donker en kan heel zwoel klinken. Dat voelt lekker, dat zingt fijn, dat is míjn comfortzone. Het grappige is, hoe meer ik dat ging omarmen, hoe meer positieve reacties ik kreeg op mijn stem. Ik ben zelfs gevraagd voor een nieuwe project vanwege deze stemkwaliteiten! So be YOUR own kind of beautiful. Want jij bent uniek en prachtig zoals je bent! Het lijkt mij super leuk om samen met jou aan jouw unieke geluid te werken. Zin om door mij gecoacht te worden? Stuur me een berichtje en dan gaan we kijken wat ik voor je kan betekenen!   PS. Dat belten doe ik trouwens nog steeds. Want ja, het klinkt soms gewoon heel vet! Maar ik staar me er niet meer op stuk. Want mijn stem is zoveel meer dan alleen maar hard en hoog!

Mind & Voice

Mind & Voice 3 oktober 2009, Amersfoort.   'Tsja, weet je, een basketballer van 1.60 meter wordt ook nooit een sterspeler..'   Na een half jaar logopedie bleken mijn stemband knobbels nog steeds niet verdwenen. Ik moest een keuze maken. Of ik zou niets doen en hopen dat met veel logopedie de knobbels op mijn stembanden alsnog zouden verdwijnen, of ik zou kiezen voor de operatie. Het pas aangewakkerde vlammetje in mij werd bijna uitgeblazen. De KNO arts dacht dat ik, met mijn stem, waarschijnlijk toch nooit professioneel zangeres en vocal coach zou worden. Hij geloofde er niet in. BAM. Die had ik in de pocket. Waar ik de moed vandaan heb gehaald weet ik niet. Ik kon me gewoon niet indenken dat ik ooit iets anders zou doen met mijn leven dan zingen. Ik koos voor de operatie.   Een lang revalidatie traject met veel stemrust volgde. Ik moest mijn stem helemaal opnieuw opbouwen. En hoeveel ik ook trainde, steeds weer hoorde ik de stem van mijn KNO arts in mijn hoofd: 'Een basketballer van 1.60 wordt ook nooit een sterspeler...'. Jarenlang heb ik gevochten tegen dat label. Ik moest en zou bewijzen dat ik beter was dan dat. Tot ik me realiseerde, bewijzen? Aan wie dan wel? Ik kies er toch zelf voor om dit pad te bewandelen? Om als coach en als ondernemer te werken? Waarom zou ik me dan moeten bewijzen? Het was alsof er een last van mijn schouders viel. Ik voelde me zoveel vrijer. De druk die zijn onverschillige opmerking op mijn schouders had geplaatst was weg.   Het grappige is, sindsdien zing ik ook veel vrijer. Blijkbaar heeft zijn mening over wat ik al dan niet met mijn stem zou kunnen bereiken heel lang een blokkade in mijn hoofd en op mijn stem geplaatst. Nu die blokkade is verdwenen, voel ik me zoveel lichter. Het is voor mij de bevestiging dat je niet alleen zingt met je 'Voice', maar ook met je 'Mind'. Elke negatieve overtuiging die je hebt over jezelf blokkeert jou pad naar echt vrij leven en zingen! So let that shit go, and be free! Geen idee waar te beginnen? Stuur me een berichtje, dan drinken we binnenkort een (virtueel) bakkie thee en wie weet kan ik je verder helpen!

Let’s Sing!

Let's Sing! Toen ik begon met zingen was ik al best wel 'oud'. En dan bedoel ik, toen ik begon met het nemen van zanglessen en serieus een carrière als vocal coach overwoog, was ik al best wel oud. 'Wat is oud?', hoor ik je denken? Ik was een jaar of 18 en eigenlijk zong ik al jaren. Onder de douche, in de auto, op mijn kamer, in bed als ik eigenlijk moest slapen, overal waar ik kon, zong ik.   Op mijn 18e had ik een bijbaantje in het Beatrix Theater in Utrecht. Voor een theaterliefhebber als ik een droombaan. Heerlijk vond ik het, om door de gangen te dwalen, overal muziek te horen en me te omringen met alles dat theater is. Op een dag kwam ik binnen via de artiesteningang om te gaan werken toen ik een briefje op het prikbord zag hangen. 'AANGEBODEN: ZANGLES'. Er vloog een tinteling door mijn lijf van mijn tenen tot aan mijn kruin. Zangles. Eigenlijk wilde ik al jaren meer doen met zingen. Echt zingen. Optreden. Hoge noten belten. Mensen ontroeren en laten genieten. Ik besloot me, ondanks de zenuwen, aan te melden. De eerste les was dood eng, en tegelijkertijd fantastisch. In korte tijd ging er een wereld voor me open en ontwikkelde ik mijn stem in een razend tempo. Ik stopte niet alleen bij het nemen van zangles, maar volgde elke mogelijke workshop en cursus die ik kon vinden. Zangtechniek, liedinterpretatie, you name it, I did it.   Jaren later, inmiddels had ik al van vele docenten mogen leren, kwam ik weer terug bij mijn eerste zangdocente. Degene die mij indertijd heeft geïnspireerd om mijn dromen na te jagen en die geloofde in mijn talent. Zij bood me een stage plek aan en opnieuw leerde ik van haar. Dit keer niet als zangleerling, maar als vocal coach. Ze gaf me een plek om les te geven en moedigde me aan, me vooral te blijven ontwikkelen. Op mijn pad als zangeres en coach ben ik door de jaren heen steeds weer mensen tegen gekomen die me inspireerden en motiveerden. Waar ik soms dacht dat een bepaalde route niet voor mij was weggelegd, openden zij deuren. En ik pakte al die kansen met beide handen aan.   Je bent nooit te oud om iets nieuws uit te proberen. Dus ga ervoor, doe waar jij van geniet en make it happen! Voel jij je nu geïnspireerd? Ik ben super benieuwd wat jou dromen zijn en hoe jij ze waar gaat maken! Wil je daar graag eens over brainstormen? Stuur me dan vooral een berichtje, dan gaan we binnenkort een lekker (virtueel) bakkie thee drinken!

Voice & Mind

Voice & Mind Je stem is niet altijd in optimale conditie. Omdat je stem zich in je lichaam bevindt wordt hij dus ook altijd beïnvloed door hoe je je voelt. Stress, een verkoudheid, van alles kan van invloed zijn op de kwaliteit van je stem. Gelukkig is het best gemakkelijk om je stem goed te onderhouden. Je kunt ontspannende oefeningen doen om je stem op te warmen en een soort ‘mini-massage’ te geven. Je kunt zoveel mogelijk proberen goed te slapen en water te drinken. Je kunt zangles nemen om jezelf een goede techniek aan te leren zodat je zo veilig en gezond mogelijk zingt. Iedereen heeft weleens zo’n dag waarop al het bovenstaande niet mag baten. Dat is helemaal oké. Je weet dan ook dat je stem na een nachtje slapen waarschijnlijk wel weer de oude is. Met je mindset werkt het vaak net een beetje anders. Ook jou gedachte stroom zal elke dag anders zijn. De ene dag zit je waarschijnlijk beter in je vel zitten dan de andere dag. Maar wat nu als je altijd hebt gehoord dat je iets niet kunt. Dat je stom bent. Of lelijk. Dat je dromen toch niet zullen uitkomen. Of dat je niet kunt zingen. Hoe vaker je zoiets hoort, of denkt, hoe meer je erin gaat geloven. En na verloop van tijd wordt zo’n stelling onbewust jouw waarheid. Tijdens het zingen komen veel mensen zo’n ‘waarheid’ in zichzelf tegen. En die kan enorm in de weg zitten. Dat levert veel frustratie op en zorgt ervoor dat de stem niet optimaal functioneert. Je zit jezelf als het ware in de weg. Deze week heb ik mezelf ook lekker in de weg gezeten. Mijn mindset was negatief. Ik voelde me neerslachtig en kreeg maar niets van mijn ‘to do-lijst’ afgestreept. Frustrerend! Na een paar dagen realiseerde ik me, dat ik mijn eigen negatieve spiraal in stand hield. Ik begon daarom de dag met een wandeling en een lesje yoga. Dat beviel zo goed dat ik dat de rest van de week ben blijven doen. Een spontane boswandeling op donderdagmiddag en een sauna bezoekje maken dat ik me inmiddels een stuk beter voel. Heb ik mijn negatieve mindset al helemaal omgedraaid? Nog niet. Maar ik weet waar de oorzaak ligt en ben daarom een beetje liever voor mezelf. Soms is het gewoon zo simpel. Een beetje liever zijn voor jezelf, je realiseren dat je even iets minder lekker in je vel zit en proberen te achterhalen waarom dat zo is. Ik ben misschien nog niet helemaal mijn happy de peppie zelf, maar dat komt wel weer. Ik blijf lief voor mezelf. En weet je, vanmiddag heb ik lekker hard mee zitten zingen met mijn favoriete playlist op Spotify. Geen moment last van mijn stem gehad. Wat een beetje liefde voor jezelf al niet kan doen.

Van zingen word je blij. Punt.

Van zingen word je blij. Punt. Van zingen word je blij. Punt. Zingen ontspant, verlaagt stress en werkt verbindend. Voor mij is zingen een wezenlijk onderdeel van mijn leven en ik ben dan ook altijd op zoek naar nieuwe mogelijkheden om te leren. Die drang om te leren zorgt ervoor dat ik de afgelopen jaren veel verschillende workshops en opleidingen heb gevolgd op het gebied van zang, maar ook in de vorm van bijvoorbeeld Life en Business Coaching. Ik word zo blij van al die nieuw opgedane kennis dat ik dit enorm graag met jullie wil delen. Dat doe ik natuurlijk al in de lessen die ik geef, maar ook door middel van workshops. Op 7 oktober staan er twee supergave workshops op het programma. Samen met Renée van Wegberg en Mark van Haasteren ga ik met je aan de slag. Renée leert je de fijne kneepjes van het vak op het gebied van liedinterpretatie, Mark geeft je een les auditietraining en ik zorg ervoor dat je stem goed is opgewarmd en dat je stemtechnisch gezond en vrij kan zingen. Voor de lucky few heb ik nog een speciale aanbieding. Behalve dat ik Vocal Coach ben, coach ik ook mensen die zoekende zijn. In werk of opleiding. Mensen die niet blij zijn met wat ze nu doen, maar niet weten hoe de stap te zetten en hun droomdoelen wel te behalen. Mensen die stiekem wel weten wat ze het liefste zouden doen, maar zich door angst laten weerhouden van het zetten van de eerste stap. Leef jij jou gedroomde leven? Of zijn er dingen die je misschien graag anders zou zien? Ik help je graag op weg! Herken je jezelf hierin? Én houd je van zingen? Schrijf je dan snel in voor het VIP-Pakket. Je volgt dan de workshops van Mark en Renée, krijgt een speciale Coachingssessie met mij en ik zorg voor een hapje en een drankje. Check http://musicstaracademy.nl/workshops/ voor meer informatie en om je in te schrijven! Tot zaterdag

Het leed dat auditie doen heet…

Het leed dat auditie doen heet... Mijn eerste keer auditie doen.. God, wat een drama was dat! De eerste keer dat ik auditie deed was voor een musicalvereniging. Ik had net, een week daarvoor, te horen gekregen dat ik stembandknobbels had. Tijdens de auditie ging mijn stem alle kanten op, sloeg over, het lukte me niet om volume te maken en als klap op de vuurpijl begon ik uit frustratie en onzekerheid ook nog eens te huilen. Het zal je niet verbazen dat ze me niet hebben aangenomen. Een jaar, stembandoperatie, logopedie en heel veel oefenen later, mocht ik alsnog aansluiten bij deze musicalvereniging. Ik heb 5 jaar lang hele mooie rollen mogen spelen en gave solo's mogen zingen. Het is dus best goed gekomen. De schaamte, frustratie en het gevoel van falen uit de eerste auditie herinner ik me echter nog maar al te goed. Het grappige is, de voornaamste reden dat die auditie mislukte, was niet het feit dat mijn stem niet in optimale conditie was. Mijn grootste vijand op dat moment, was ikzelf. Ik blokkeerde compleet. Uit onzekerheid. Omdat ik niet wist waar mijn kracht lag. Ik probeerde na te bootsen wat ik kende en gaaf vond om te horen. Maar was totaal onwetend over of dat wel míjn sterke punt was. Het gebrek aan controle over mijn stem, en de stembandknobbels in combinatie met deze onzekerheid deden me in die auditie de das om. Fast forward. Inmiddels kan ik met een soort nostalgische weemoed terug denken aan dat onzekere, onwetende meisje. Ze deed haar best, maar ze wist het gewoon niet. Waarom 'weet' ik het nu wel? Door alle toffe, fijne, moeilijke, zware, inspirerende en motiverende ervaringen die ik in de tussentijd heb opgedaan. Eén van die ervaringen was het spelen in de musical The Attic. Deze musical werd geregisseerd door Mark van Haasteren. Diezelfde Mark die op 7 oktober een fantastische Workshop Auditietraining komt geven. Mark zag in mij, en alle andere spelers in onze cast, waar ik goed in was en wist dit op een ontspannen manier naar boven te halen. Hij maakte dat ik me zo op mijn gemak voelde en kon ontwikkelen als actrice en zangeres. Deze ervaring deel ik graag met jullie! Daarom heb ik hem uitgenodigd voor de workshop op 7 oktober. Wil jij ook graag meer in je kracht staan en ondanks je zenuwen, stralen op het podium of tijdens je auditie? Meld je dan aan voor deze workshop via info@musicstaracademy.nl PS. En die zenuwen? Die blijven. En daar ben ik blij om. Ze maken me alert en on top of my game. Maar ze zullen me nooit of te nimmer meer blokkeren of in de weg zitten. Want ik weet wat mijn kracht is en hoe ik deze moet laten zien. En daar ga ik voor. Kriebels in mijn buik en gaan met die banaan.

Life’s good, zelfs als het soms een beetje eng is..

Life's good, zelfs als het soms een beetje eng is.. Begin september ben ik begonnen met de master opleiding van het Universal Voice Institute. Ik geloof dat je als mens nooit bent uitgeleerd en ik vind het dan ook super leuk om mezelf te blijven ontwikkelen. In dit geval gaat het om een zangtechnische opleiding, waarbij ik werk aan het verbeteren van mijn eigen stem. Daarnaast pik ik ook slimme tools op die me helpen om jullie weer beter te coachen. Twee vliegen in één klap dus! Wat me altijd weer blijft verbazen is dat, ondanks dat ik de afgelopen twee dagen heb doorgebracht met een heleboel goeie zangers, iedereen zich enorm onzeker voelt. De groep mensen die deze master met mij volgt is ontzettend divers, van vocal coaches, tot logopedisten, tot musical artiesten en popzangers. Allemaal hebben ze hun eigen kwaliteiten en onzekerheden. En allemaal willen ze graag presteren en laten zien dat ze goed kunnen zingen. Ik doe daar zelf net zo hard aan mee. Ondanks dat ik inmiddels durf te zeggen dat ik een goede zangeres ben, blijft onzekerheid een lastige factor. Zingen maakt je kwetsbaar. Je staat in de spotlight en verteld jou verhaal door middel van een lied. Iedereen die je hoort heeft daar een mening over. Doodeng! En toch staan we daar. Omdat we blijkbaar de noodzaak voelen dat te doen. Omdat we plezier beleven aan het zingen en ervan genieten anderen een fijne avond te bezorgen. Het mooie van deze opleiding is, dat we elkaar allemaal begrijpen, wat onze achtergrond ook is. De sfeer is enorm open en veilig. We leren objectief te omschrijven wat we horen zodat we van elkaar kunnen leren, maar overladen elkaar ook met complimenten, omdat we genieten van wat de ander doet. Dit soort dagen maken me zo enthousiast over alles wat ik doe. De stem, alles wat je daarmee kan doen en de passie waarmee anderen in dit vak hun stem gebruiken. Dit jaar ga ik met een groep heel toffe mensen leren, zingen, lachen, falen en genieten! Ik voel me zo rijk met dat vooruit zicht! De moraal van dit verhaal? Geniet van wat je doet. Iedereen is onzeker. IEDEREEN. Maar zou je daarom niet meer moeten doen wat je zo lief is? NEE! Zoek je podium op. Ga zingen. Durf te falen en leer van alles wat je meemaakt. Life is good!

Hoe ziet jouw droomleven eruit?

Hoe ziet jouw droomleven eruit? Laatst stond ik op met de frisse tegenzin die je kan voelen als je hoofd vol zit met snot. Ondanks een goede nacht slaap voelde ik me nog steeds vermoeid. Toch had ik ook zin om aan de slag te gaan. Die ochtend stond namelijk een nieuwe coachingsessie op het programma. Samen met mijn coach heb ik gewerkt aan mijn business, de blokkades in mezelf en de vrijheid die ik voel wanneer ik met beide armen gespreid durf te vliegen (inclusief jazzhands!). Dat klinkt heel gemakkelijk, maar gaat niet zonder slag of stoot. Vliegen is namelijk best wel eng. Als je vliegt kun je hard vallen en de zekerheid om te blijven zweven heb je nooit. Maar is dat erg? Ik heb nog nooit een seconde spijt gehad van het feit dat ik mijn droom ben gaan volgen. Je eigen business opzetten is spannend en onzeker, maar daar tegenover staat zoveel positiefs. De vrijheid om helemaal te gaan voor datgene wat jou gelukkig maakt, je dagen in te delen zoals je zelf wilt en, in mijn geval, van je hobby je beroep maken. Alleen al die gedachte tovert een lach op mijn gezicht. Ben ik er al voor 100%? Nee. Mijn ochtend vulde ik in naar mijn droomdoel; een fijne, verhelderende coachingsessie op een terras, in de zon. Met gemberthee en een lekkere lunch. Nog even blijven zitten en verder werken aan mijn plannen voor deze week. Vanmiddag sta ik ingepland op een kinderdagverblijf. Naast mijn werk als vocal coach werk ik namelijk in de kinderopvang. Door het basisinkomen dat dit werk me geeft heb ik ruimte om te investeren in mezelf en mijn bedrijf. Zoals de coaching die ik volg en de Storytelling Business School waar ik binnenkort mee begin. Hoe je droomleven er ook uit ziet, leef er naar toe vanuit vrijheid. Wat je doelen ook mogen zijn, soms is het fijn om even stil te staan en te zien wat je al hebt. Je doelen nastreven is goed en mooi en fijn, maar terwijl je bezig bent: enjoy the ride!

Hoe je mindset jou dag kan maken of breken

Afgelopen voorjaar was ik er even tussen uit. Een paar dagen naar Londen, de stad van de musicals, het shoppen, musea en afternoon tea. Ondanks dat ik voornamelijk heb genoten van een paar vrije dagen, heb ik ook wat onderhoud gepleegd. Want in een stad waar op waanzinnig hoog niveau meer dan 30 verschillende musicals te zien zijn, werken ook heel goede vocal coaches, dansdocenten en noem maar op. Een paar danslessen volgen bij de Pineapple Studio is altijd leuk, maar als vocal coach is mijn stem toch mijn belangrijkste kunstvorm. Op vrijdagmiddag had ik dan ook een afspraak gemaakt bij Mary Hammond. Zij is al meer dan 30 jaar dé vocal coach van de West End. Ze coacht veel artiesten binnen het musicalvak, maar ook daar buiten. Denk bijvoorbeeld aan Coldplay en Muse. Daarnaast is ze één van de grondleggers van de Estill Voice Training in Engeland. Niet de minste dus! Op het moment dat ik bij haar voor de deur stond voelde ik me ineens erg zenuwachtig. Eerder op de dag had ik vooral zin gehad in de les en was ik benieuwd wat voor soort mens ze zou zijn, maar ineens kwamen die vervelende vlinders tevoorschijn. Mijn ademhaling versnelde en ik voelde mijn hart sneller kloppen. Voordat ik aanbelde dwong ik mezelf een paar keer diep in te ademen door mijn neus en uit te blazen door mijn mond. Ik probeerde te analyseren waar de zenuwen vandaan kwamen, Mary Hammond is ook gewoon maar een mens. Geen reden voor paniek. Toen ik me weer wat rustiger voelde nam ik me voor om mezelf, heel bewust, op een gelijkwaardig niveau te plaatsen met diegene die ik voor me zou krijgen. Uit onzekerheid ben ik namelijk snel geneigd om mezelf kleiner te maken dan de mensen om mij heen, ik plaats hen op een soort voetstuk, waardoor altijd een ongelijke verhouding ontstaat. Andere mensen voelen dit natuurlijk aan en reageren daar onbewust op. Eenmaal binnen bleek Mary een heel aardige vrouw te zijn, met een onverwacht gevoel voor humor. En het belangrijkste: ze behandelde mij als haar gelijke. In mijn aanmelding had ik aangegeven ook vocal coach te zijn en ze vroeg uitvoerig naar mijn ervaringen daarmee. We bleken veel dezelfde ideeën te hebben over het lesgeven en een groot deel van onze les is dan ook besteed aan het uitwisselen van ideeën en anekdotes. Ondanks dat ik drie jaar les geef en zij een vedette in het vak is, keek ze niet op mij neer. Ze was geïnteresseerd in mijn mening en herkende ook dingen van zichzelf in mijn verhalen. Anderhalf uur lang hebben we ideeën uitgewisseld, gezongen en heb ik 20 minuten op de grond gelegen voor een ademhalingsoefening (gelukkig heeft ze een heel zacht tapijt). Mary Hammond heeft me veel interessante dingen verteld, maar de meest waardevolle les van de dag was toch het feit dat mijn houding ten opzichte van haar, zoveel uit heeft gemaakt in hoe zij mij benaderde. Als ik mijn onzekerheid had laten leiden had er een heel andere Sophie in die kamer gezeten en had zij mij op een heel andere manier behandeld. Nu stonden er twee vrouwen in de kamer met een passie voor de stem en wat je daar allemaal mee kan doen. Alle twee op een heel andere plek op het pad dat zij bewandelen, maar met een open blik en zonder oordeel. Wees je bewust van je houding. Ervaren of onervaren, jong of oud, wel of geen opleiding, uiteindelijk doet het er niet toe. Maak jezelf niet kleiner ten opzichte van iemand die je misschien bewonderd, of waar de tegenop kijkt. Durf in je eigen kracht te staan, we zijn allemaal gelijk.